Friday, January 27, 2006
Ben, vou a entrar neste xogo no que txari e neno da norita tiveron a ben lembrarme, agardo que siga conservando o voso respeto despois do das manías:
Manía 1:
Encántame facer mesturas na cociña cando fago de xantar. Comezo a misturar alimentos ata que as veces o resultado é realmente incomestible, e despois botolle nomes coma se fosé de alta cociña.
Manía 2:
Teño a costumbre de falar seguido co meu gato coma se fose un neno pequeno. O pior é que se me escapa esté quen esté na casa e as veces teño pasado vergonza.
- ¿Quen che quere a ti meu pequeniño de mama?
Manía 3:
Non podo evitar mercar zapatos. En canto paso por unha zapatería enamórome profundamente do calzado e teño que mercalo. A colección é bastante extensa. O que máis me fastidia é que despois dunha tempada xa non me gustan e quedan abandonados.
Manía 4:
Outra manía moi fastidiosa, polo menos para o meu compañeiro, é que deixo sempre polo medio tódolos meus potingues. A mesa da sala pola noite, é coma unha perruquería con unha única cliente. O pior é, que quen acaba por recollelo sempre é el.
Manía 5:
E para rematar, quedo durmida en calquera sitio que me entra o sono. Nunha ocasión nos sofás da pista dunha discoteca, un pouco vergonzoso para os meus amigos, non podo evitalo.
en fin aquí os tedes:
From hell
Tom traubert
Bandini
Avogado do diaño
Chove en ningures.
Manía 1:
Encántame facer mesturas na cociña cando fago de xantar. Comezo a misturar alimentos ata que as veces o resultado é realmente incomestible, e despois botolle nomes coma se fosé de alta cociña.
Manía 2:
Teño a costumbre de falar seguido co meu gato coma se fose un neno pequeno. O pior é que se me escapa esté quen esté na casa e as veces teño pasado vergonza.
- ¿Quen che quere a ti meu pequeniño de mama?
Manía 3:
Non podo evitar mercar zapatos. En canto paso por unha zapatería enamórome profundamente do calzado e teño que mercalo. A colección é bastante extensa. O que máis me fastidia é que despois dunha tempada xa non me gustan e quedan abandonados.
Manía 4:
Outra manía moi fastidiosa, polo menos para o meu compañeiro, é que deixo sempre polo medio tódolos meus potingues. A mesa da sala pola noite, é coma unha perruquería con unha única cliente. O pior é, que quen acaba por recollelo sempre é el.
Manía 5:
E para rematar, quedo durmida en calquera sitio que me entra o sono. Nunha ocasión nos sofás da pista dunha discoteca, un pouco vergonzoso para os meus amigos, non podo evitalo.
en fin aquí os tedes:
From hell
Tom traubert
Bandini
Avogado do diaño
Chove en ningures.
Comments:
<< Home
Pois non están nada mal, e non creo que ningún deles sea nada grave, así que continuaremos léndote tan gustosamente...
Bicos.
Bicos.
Coincido contigo na manía de falar co gato eu falo coa miña gata, e tamén na dos potingues...
Unha aperta.
:)
Unha aperta.
:)
Eu tamén teño a manía do gato... e dáme moito corte cando me pilla alguén de fóra...
Encantaríame ter a última manía... que envexa!!
Encantaríame ter a última manía... que envexa!!
que envexa o de quedarse durmida en calquera lado, a min sucédeme todo o contrario, non durmo nada ben se non é na miña cama...
eu tamñen falo coas miñas gatas pero elas teñen a culpa porque son as que me responden!!!!! Coa cociña, eu non fago nen un ovo sen a receita. Inseguridade será... Apertas!
Vaites...
Faltan un tan só 3 días e xa hai un rosario de entradas... Isto sí que é un blog de éxito.
Imos ver...
Se tivese gato ou gata (cousa que tan pronto poida hase de resolver; adoro os gatos como unha vella solteirona), tamén contade co de falar con elas. Son mellores que as persoas: escoitan o que dis e xamais che interrumpen. O mellor compañeiro para persoas narcisistas.
:P
Cando estou nervioso, éntranme unhas gañas irreprimibles de subirme as gafas. E falo unhas 10 veces máis de prisa.
Envéxote o de durmir. A min cústame facelo ata nunha cama...
xD
Faltan un tan só 3 días e xa hai un rosario de entradas... Isto sí que é un blog de éxito.
Imos ver...
Se tivese gato ou gata (cousa que tan pronto poida hase de resolver; adoro os gatos como unha vella solteirona), tamén contade co de falar con elas. Son mellores que as persoas: escoitan o que dis e xamais che interrumpen. O mellor compañeiro para persoas narcisistas.
:P
Cando estou nervioso, éntranme unhas gañas irreprimibles de subirme as gafas. E falo unhas 10 veces máis de prisa.
Envéxote o de durmir. A min cústame facelo ata nunha cama...
xD
Manía falar cos gatos? Paréceme que o meu é máis grave: falo coas árbores, cos semáforos, con calquera ser vivo ou inerte que atopo no camiño... Ata falo só.
que bo!!!! pensei que só me pasaba a min o de quedar durmida en calquerasitio-calquerahora-calqueralugar... e cando digo calquera é calquera...
Mira que falar cun gato...Eu falo co Colin que parece que me entende.
Iso de durmir en calquera sitio si que e raro e non me gustaria padecelo a min.
Un saudo e tranquila que o mundo xira igual anque tenhas esas manias.
Iso de durmir en calquera sitio si que e raro e non me gustaria padecelo a min.
Un saudo e tranquila que o mundo xira igual anque tenhas esas manias.
lo de las mezclas en la cocina tambien lo hago yo, lo que peor llevo de hacerlas es tener que fregar despues todo lo ensuciado. Lo odio.
Post a Comment
<< Home

